รักษาสเปกให้มีชีวิตอยู่
สเปกไม่ใช่อนุสาวรีย์ที่คุณสร้างครั้งเดียวแล้วชื่นชม มันคือเอกสารมีชีวิต และความผิดพลาดที่พบบ่อยที่สุดคือการปฏิบัติต่อมันเหมือนสิ่งที่ตายตัว ระหว่างที่คุณสร้างงาน คุณจะเรียนรู้สิ่งที่ขั้นตอนวางแผนบอกคุณไม่ได้: ฟีเจอร์หนึ่งยากกว่าที่คิด สิ่งที่ไม่ทำอย่างหนึ่งกลับกลายเป็นสิ่งจำเป็น user story หนึ่งกลับเป็นสอง story ที่ซ่อนอยู่ เมื่อสิ่งนั้นเกิดขึ้น ให้แก้สเปก ก่อน แล้วค่อยบอก AI ให้ทำตามฉบับใหม่ สเปกนำ โค้ดตาม
นิสัยไม่กี่อย่างช่วยให้มันยังคงซื่อตรง:
- อัปเดตทันทีที่การตัดสินใจเปลี่ยนไป สเปกที่พูดอย่างหนึ่งในขณะที่โค้ดของคุณทำอีกอย่างหนึ่งนั้นแย่ยิ่งกว่าไม่มีสเปกเลย — มันหลอกลวงเซสชัน AI ครั้งต่อไปอย่างเงียบ ๆ
- ขีดฆ่างานออกทันทีที่ทำเสร็จ รายการงานทำหน้าที่เป็นตัวติดตามความคืบหน้าไปในตัว การเห็นหกในแปดรายการถูกติ๊กแล้วก็เป็นแรงผลักดันในตัวของมันเอง
- ย้ายสิ่งที่ไม่คาดคิดไปไว้ในสิ่งที่ไม่ทำหรือลิสต์ "ไว้ทีหลัง" แทนที่จะลงมือทำมันเลย ถ้าฟีเจอร์ที่น่าดึงดูดปรากฏขึ้นกลางทาง ให้จดมันไว้แล้วเดินหน้าต่อ คุณตัดสินใจได้ทีหลังว่ามันควรมีที่ยืนในเวอร์ชัน 1 หรือไม่
นี่คือวินัยที่แยก "ฉันสร้างบางอย่างขึ้นมา" ออกจาก "ฉันสร้างสิ่งที่ฉันตั้งใจจะสร้าง" สเปกคือวิธีที่ทำให้คุณยังคงเป็นผู้เขียนโปรเจกต์ของตัวเอง แทนที่จะเป็นผู้โดยสาร