ปล่อยให้ AI เรียก API ไป — ขณะที่คุณตรวจสอบรูปทรง
นี่คือการแบ่งงานที่ใช้ได้จริง AI เก่งในการเขียนโค้ดเรียก จริงๆ มันรู้จักไลบรารี รู้ไวยากรณ์ header รู้การจัดการ error ปล่อยให้มันทำไป คุณไม่ต้องเขียนระบบท่อส่งข้อมูลนี้ด้วยมือ
แต่มีอย่างหนึ่งที่คุณต้องรับผิดชอบเอง เพราะ AI ทำได้ไม่ดี: การรู้ว่ารูปทรงของข้อมูลถูกต้องจริงๆ หรือไม่ ขั้นตอนการทำงานที่ดี:
- ให้เอกสารจริงแก่ AI คัดลอกตัวอย่างคำขอและคำตอบจากเอกสารมาวางในพรอมต์ของคุณ การที่ AI เดารูปทรงของ API จากความจำเป็นสาเหตุบั๊กอันดับต้นๆ — มันจะประดิษฐ์คีย์ที่ดูสมเหตุสมผลแต่ไม่มีอยู่จริงขึ้นมาเอง ตัวอย่างจริงจะช่วยยึดมันไว้กับความเป็นจริง
- ขอให้มันแสดงคำตอบดิบให้คุณดูก่อน "ก่อนที่จะแปลงข้อมูล ให้ log จริงที่ API ส่งกลับมา" แล้วเทียบด้วยตาว่าโค้ดคาดหวังอะไร คีย์ที่มันอ่าน (
response.current.temp) มีอยู่จริงในคำตอบหรือไม่ บั๊ก API ครึ่งหนึ่งเกิดจากชื่อคีย์ไม่ตรงกัน - ตรวจสอบชนิดข้อมูลด้วยสามัญสำนึก มันเป็นตัวเลขหรือข้อความ ฟิลด์ที่ควรจะมีอยู่เสมอบางครั้งเป็น
nullหรือเปล่า ตอนนี้คุณอ่าน JSON ออกแล้ว — ใช้มันให้เป็นประโยชน์ - จัดการเส้นทางที่ไม่พึงประสงค์ ถามว่า: "จะเกิดอะไรขึ้นถ้าการเรียกนี้ล้มเหลว หมดเวลา หรือโดน " ถ้าคำตอบคือ "แอปพัง" นั่นคือบั๊ก ไม่ใช่ฟีเจอร์
คุณไม่จำเป็นต้องเขียนคำขอเอง คุณต้องอ่านคำตอบและถามว่า "นี่คือรูปทรงที่ฉันคาดหวังไว้ไหม" นิสัยเดียวนั้น — การตรวจสอบข้อมูลเทียบกับสัญญา — จะจับบั๊กการเชื่อมต่อส่วนใหญ่ได้ก่อนที่ผู้ใช้ของคุณจะเจอมัน